Terug naar het overzicht

Next
up — Zé da Silva

fullscreen

De acrobaat

BESCHRIJVING:

Don't judge a book by is cover....

Zonder te weten waarom, maar denkende dat we alles weten, erkennen we dat onze straat ons onbekend is. Er is iets verandert in de generaliserende gelijkheid, en we beseffen dat de oude versleten straat om ons heen, op zijn kop staat. De acrobaat, de nieuwe bewoner uit onze straat, weet heel goed hoe “op zijn kop” zijn is, voor hem is dit een hedendaags tafereel. In onze onbekende straat, voelt hij zich volledig thuis, … maar wij niet. Hij is anders. Hij schreeuwt, hij springt en lacht zelfs, als het Fijne porselein van de buurman kapot gaat. Veroorzaakt door hem of niet. Uiteraard vindt de buurman, (en stiekem, vinden wij dit ook) dat de stunts van de nieuwe bewoner, tevens de reden van al zijn kwalen, en kapotte Fijne porselein is. Daarom is alles zo anders! Denken wij en de buurman… Het Fijne porselein is erg Fijn, van een Kringloop, maar wel Chic. We wonen in dezelfde straat en zelfs in dezelfde rij huizen, maar toch is de acrobaat anders. Hij lacht in plaats van “Hoi” te zeggen, en springt van vreugde als het regent, en in onze straat regent het veel, echt heel veel.... Het porselein van de acrobaat is niet echt Fijn. Het is een transformatie van het Fijne porselein van de buurman (en natuurlijk, net als dat van ons) met het porselein uit zijn straat, maar de binnenkant is prachtig hemels blauw. Want hoewel in onze straat de regen meer aanwezig is dan de wolken, is de binnenkant van het porselein van de acrobaat altijd hemels blauw, zeer blauw. De buurman is het acrobatische gedrag van de acrobaat beu(en stiekem, wij ook), hij besluit daarom de acrobaat weg te sturen. Wij sluiten ons bij de buurman aan, niet omdat we een hekel aan de acrobaat hebben (we lachten zelfs om zijn gekheid), maar omdat ons porselein, uiteindelijk, gelijk aan het porselein van de buurman is. Wanneer de acrobaat zijn rugzak en zijn porselein aan het verzamelen is, kijken we stiekem, wij en de buurman, in zijn huis. Alles is transparant en dus, recht voor onze neuzen, alles is te zien. Nu beseffen wij en de buurman, dat ondanks de onbekendheid van zijn porselein met de hemels blauwe kleur aan de binnenkant, dat dit is wat wij graag zouden willen. Met gekke gezichten en acrobatische bewegingen, vertrekt de acrobaat, nog altijd aan het lachen, nog altijd aan het springen, terwijl het nog steeds regent in onze straat, echt heel veel. De generaliseerde gelijkheid van onze straat, is nog steeds op zijn kop, zelfs na het vertrek van de acrobaat, en nu voelen we dat onze onbekende straat, bekend was vanwege het springen en lachen, onder het hemelse blauw.

De Acrobaat, 2016
Porselein met kobalt glazuur, staal en glas.
210 x 150 x 60 cm

Online op
30 juni

Tijdens de opening van graduation show NEXT UP 2016 wordt het digitale platform van de Fontys Hogeschool voor de Kunsten Beeldend gelanceerd.